Jak grać w Angledle

Zasady w skrócie

Każdego dnia o 6:00 czasu lokalnego pojawia się nowy kąt, gdzieś między 1° a 359°. Dwie półproste spotykają się w punkcie i tworzą kształt. Zadanie: podać dokładną liczbę stopni. 6 prób. Bez ułamków, bez połówek stopnia.

Każda próba zwraca dwie informacje: podpowiedź temperaturową, która mówi, jak daleko był strzał, oraz strzałkę wskazującą kierunek prawdziwej wartości. To jedna runda.

Co znaczą podpowiedzi temperaturowe

To znana gra w ciepło–zimno, tyle że z konkretnymi liczbami w tle. Im bliżej strzał, tym cieplejsze słowo. Progi:

• Parzy! Do 5°. Razem ze strzałką zostaje najwyżej 5 kandydatów.
• Gorąco — do 15°. Właściwa okolica. Wystarczy mały ruch.
• Ciepło — do 30°. Bliżej niż nic, ale to jeszcze nie to. Krok o 15° zwykle ma sens.
• Zimno — pudło o ponad 30°. Tu opłaca się większy ruch: 40 do 50 w kierunku strzałki.

Strzałka jest prosta w odbiorze. ⬆️ znaczy, że prawdziwy kąt jest większy od strzału. ⬇️ znaczy, że jest mniejszy. Połącz słowo ze strzałką, a odetniesz wąski pasek tarczy pod kolejną próbę.

Przykładowa runda

Załóżmy, że odpowiedź to 137°. Prawdopodobna sekwencja prób:

1. 90°. Słabe otwarcie. Zwraca „Zimno ⬆️”. Prawdziwy kąt leży gdzieś powyżej 120. Ledwie przydatne.
2. 150°. Zwraca „Gorąco ⬇️”. Mieści się w 15, ale jest niżej niż 150. Okno to teraz 135 do 149.
3. 135°. Test dolnej krawędzi okna. Zapala się „Parzy! ⬆️”. Zostaje pięciu kandydatów: 136, 137, 138, 139, 140.
4. 137°. Rzut monetą spośród pięciu. Trafione w 4. próbie.

Każda próba przecięła pozostały zakres mniej więcej na pół. Na tym polega cała technika. Otwarcie na 90° było najsłabszym ogniwem; 180° byłoby skuteczniejsze, z powodów opisanych niżej. Żeby przećwiczyć tę rutynę na dawnych zagadkach, archiwum odtwarza każdą codzienną zagadkę aż do stycznia 2022.

Czytaj kształt, zanim zaczniesz pisać

Sekunda czy dwie na przyjrzenie się dają więcej niż strzał w ciemno. Znane punkty odniesienia załatwiają łatwe przypadki: 90° wygląda jak L, 45° to jego połowa, 60° to róg trójkąta równobocznego. Kategoria, na której potyka się najwięcej graczy, to kąt wklęsły, więc jemu poświęcamy tu najwięcej miejsca.

Kąty wklęsłe mieszczą się w przedziale od 181° do 359°, a cała sztuczka polega na tym, że zaznaczony łuk leży po zewnętrznej stronie tego, na czym oko zatrzymuje się najpierw. Mniejsze rozwarcie między półprostymi może wyglądać na 70°, podczas gdy zaznaczony kąt biegnie dookoła i ma 290°. Na tej zamianie gracze tracą całe rundy.

Szybkie rozwiązanie: odejmij od 360 ten oczywisty, mniejszy kąt. Jeśli wąskie rozwarcie wygląda na 50, zaznaczony kąt to pewnie 310. Półproste wydają się prawie zamknięte, a łuk okrąża wierzchołek dłuższą drogą. Kiedy to wejdzie w krew, kąty wklęsłe przestają być problemem.

Kąty ostre są łatwiejsze. Odstęp wskazówek zegara o godzinie 1 to mniej więcej 30°, o godzinie 2 — 60°, a wszystko, co wygląda jak cienki kawałek pizzy, ma poniżej 45°. Kąt rozwarty mieści się między „szerszy niż róg kwadratu” a „prawie płaski”; 135° to przydatna kotwica pośrodku. Kąty półpełne, dokładnie 180°, to najprostszy przypadek: jeśli wygląda jak prosta linia, wpisz 180.

Pierwsze próby

180° to lepsze otwarcie niż 90°. Od razu zdradza, czy odpowiedź jest wklęsła, i jedną próbą zawęża poszukiwania do przedziału od 181° do 359°. Otwarcie na 90° dzieli tylko część poniżej 180° i niewiele mówi, gdy odpowiedź leży powyżej 180°.

• Otwieraj na 180°. Jedna podpowiedź czysto dzieli tarczę na „ostry albo rozwarty” i „wklęsły”.
• Dziel na pół to, co zostało. Po każdej podpowiedzi celuj w środek pozostałego zakresu. Mało efektowne i zwykle optymalne.
• Zapamiętaj kąty odniesienia. Rozpoznawanie 30°, 45°, 60°, 120°, 150° i 270° na oko wystarczy, żeby w kilka sekund oddać przyzwoity pierwszy strzał.
• Rozegraj „Parzy!” starannie. Okno 5° plus strzałka zostawia najwyżej pięciu kandydatów. Przy 4. albo 5. próbie to praktycznie darmowa wygrana.
• Przy 6. próbie nie spiesz się. Przejdź jeszcze raz przez wszystkie podpowiedzi. Zebrane informacje zwykle zamykają odpowiedź w przedziale 2–3 stopni. Wybierz środkową wartość i wyślij.

Umiejętność kontra szczęście

Gracze, którzy w większość dni kończą na 3 lub 4 próbach, nie mają szczęścia. Mają wytrenowane oko i traktują każdą próbę jak pytanie, które mniej więcej dzieli tarczę na pół. Po kilkuset zagadkach pierwszy strzał zwykle trafia w zakres 10° bez świadomego wysiłku, a od drugiego ruchu wystarczy konsekwentnie dzielić zakres na pół.

Ta celność bierze się z powtórek. Na dodatkowy trening, bez czekania na kolejny codzienny reset, tryb Bez limitu serwuje rundę za rundą. To najszybsza droga do pewniejszego oka.